دیسک کمر (پارگی و فتق): علائم، علت و درمان آن با طب فیزیکی

دیسک‌های اسفنجی کوچکی از استخوان‌های (مهره‌های) تشکیل دهنده‌ی ستون فقرات پشت بدن حفاظت می‌کنند. زمانی که این دیسک‌ها سالم هستند، به مثابه ضربه‌گیرهای ستون مهره‌ها عمل می‌کنند و ضمناً انعطاف‌پذیری آن را نیز حفظ می‌کنند. اما زمانی که دیسک آسیب می‌بیند، احتمال برجستگی یا از هم گسستن و شکستن آن می‌رود؛ از این عارضه با اصطلاح فتق دیسک کمر و گاهی سرخوردگی مهره یا پارگی دیسک کمر نیز یاد می‌شود که از علت کمر درد می باشد. احتمال بروز بیرون زدگی و پارگی دیسک کمر در هر بخشی از ستون مهره‌ها وجود دارد، اما اکثرا پارگی دیسک بر کمر (مهره‌های کمری) تأثیر می‌گذارد؛ و در برخی موارد نیز در گردن (مهره‌های گردنی) و به ندرت در قسمت فوقانی پشت (مهره‌های سینه‌ای) رخ می‌کند. درد سیاتیک عموماً زمانی بروز می‌یابد که بخشی از رگ سیاتیک در اثر فتق دیسک، خار (زائده) استخوانی ستون فقرات یا تنگ شدن کانال نخاعی تحت فشار قرار بگیرد. پی‌آمد این امر التهاب، درد و غالباً بی‌حسی تقریبی پای مربوط به آن بخش از عصب است. علل زیر از دید یک جراح ستون فقرات می‌توانند منجر به بروز فتق دیسک شوند:

  • فرسودگی و سایش دیسک. همگام با بالا رفتن سن، دیسک‌ها خشک (کم آبی دیسک کمر) می‌شوند و آب خود را از دست می‌دهند و در نتیجه دیگر مانند قبل انعطاف‌پذیر نخواهند بود.
  • آسیب دیدن ستون مهره‌ها. این آسیب ترک‌ها یا پارگی‌های بسیار کوچکی را در لایه بیرونی سخت دیسک ایجاد می‌کند، در نتیجه ژل غلیظ دیسک از پارگی‌ها یا ترک‌های پدید آمده در لایه بیرونی دیسک به بیرون رانده می‌شود و در نهایت دیسک برجسته یا شکسته و ازهم گسسته می‌شود.

فشار وارد کردن دیسک برجسته به ریشه‌های عصبی علت بروز درد، کرختی و ضعف در ناحیه‌ای از بدن می‌شود که اعصاب از آن می‌گذرند. پارگی دیسک کمر موجب درد و کرختی کمر، باسن و گزگز پا می‌شود که آن را در اصطلاح سیاتیک می‌نامند. سیاتیک رایج‌ترین علامت بیرون زدگی و پارگی دیسک کمر است. اگر در نتیجه فتق دیسک فشاری به عصب وارد نشود، احتمال کمردرد وجود دارد، هر چند گاهی هیچ دردی حس نمی‌شود. اگر در هر دو پا احساس ضعف یا کرختی کردید و کنترل مثانه یا روده‌تان را نیز از دست دادید، بی‌درنگ به پزشک و متخصص ستون فقرات مراجعه کنید. چرا که این حالت می‌تواند نشانه‌ای از مشکل جدی‌تر، اگرچه نادر، سندرم کودا اکوینا (سندرم انتهای نخاع یا سندرم دم اسب) باشد.

DR-SAIDI-ETELAIYEH

علائم

چنانچه دیسک برجسته به عصب فشاری وارد نکند، احتمالاً تنها دردی خفیف در کمر احساس می‌شود یا شاید بیمار با هیچ یک از علائم دیسک کمر مواجه نشود. تنها تعدادی از بیماران مبتلا به فتق دیسک از علائم شدید یا دردسرآفرین رنج می‌برند. اما در صورت فشار آوردن دیسک به عصب، علایم دیسک کمر زیر بروز می‌یابند:

  • دردی که از باسن و پایین پا می‌گذرد و در مچ یا پا به دلیل وارد شدن فشار بر عصب سیاتیک منتشر می‌شود. کمر درد ممکن است همراه با پا درد نیز باشد.
  • گز گز کردن (سوزن سوزن شدن و مور مور شدن) یا کرختی یک پا که معمولاً از باسن یا پشت زانو شروع می‌شود و به تدریج کشاله ران، مچ یا پا را نیز دربرمی‌گیرد.
  • ضعف عضله‌های معینی در یک یا هر دو پا
  • درد جلوی کشاله ران
  • درد عضلانی عمیق شدید و اسپاسم‌ها و گرفتگی‌های عضلانی

از علائم گونه‌ی خاص و جدی فشردگی ریشه عصب ضعف پاها و از دست دادن کنترل مثانه و یا روده به شمار می‌روند. از این عارضه با اصطلاح سندرم کودا اکوینا (سندرم دم اسب یا سندرم انتهای نخاع) یاد می‌شود که خوشبختانه علی‌رغم وخیم بودنش نادر است. بنابراین با توجه به خطرناک بودن این سندرم، در صورت مواجه شدن با علائم پارگی دیسک کمر یاد شده باید به سرعت به پزشک مراجعه نمود.

علل

فرسایش و سایش، یا به عبارتی دیگر تخریب دیسک، علت دیسک کمر به شمار می‌رود. در نتیجه پا به سن گذاشتن، دیسک‌های پشت بدن (به ویژه کمر) بخشی از مایع مؤثر در حفظ انعطاف خود را از دست می‌دهند؛ و ترک‌ها یا پارگی‌های بسیار کوچکی در لایه بیرونی دیسک‌ها به وجود می‌آید. احتمال دارد ژل غلیظ درون دیسک از این ترک‌ها یا پارگی‌ها به بیرون رانده شود و منجر به برجستگی یا شکستن دیسک گردد. گاهی علل دیسک کمر ناشی از صدمه دیدن پشت و کمر است، آسیب‌هایی که می‌توانند در نتیجه هر یک از موارد زیر بروز یابند:

  • کشیدگی شدید ناگهانی یا افزایش فشار وارده بر کمر. گاهی اوقات حرکت چرخشی ناگهانی یا حتی عطسه کردن بخشی از مواد را به بیرون می‌راند.
  • انجام مکرر فعالیت‌هایی که به کمر فشار وارد می‌کنند. از جمله این فعالیت‌ها می‌توان بلند کردن اشیاء به شیوه‌ی نادرست، قرار گرفتن طولانی مدت در معرض ارتعاش و آسیب‌های وارده در هنگام ورزش کردن را نام برد.

عامل‌های خطر مواردی هستند که احتمال ابتلا یه فتق دیسک یا بیرون زدگی دیسک کمر را افزایش می‌دهند. شماری از عامل‌های خطر تغییرپذیر و بعضی دیگر گریزناپذیر‌اند.

عامل‌های خطر گریزناپذیر

  • پا به سن گذاشتن
  • مذکر بودن
  • صدمه دیدن کمر در گذشته، سابقه ابتلا به فتق دیسک یا انجام عمل دیسک کمر

عامل‌های خطر تغییرپذیر

  • شغل یا فعالیت‌های دیگری که می‌تواند موارد زیر را دربربگیرد:
  • نشستن طولانی مدت
  • بلند کردن یا کشیدن اشیاء سنگین
  • خم کردن یا چرخاندن مکرر کمر
  • تلاش جسمی بیش از حد
  • حرکات مکرر
  • قرار گرفتن در معرض ارتعاش دائم (مانند رانندگی)
  • ورزش نکردن به طور منظم، انجام دادن ورزش‌های توان‌فرسا برای مدتی طولانی یا شروع به انجام ورزش‌های سنگین کردن پس از یک وقفه‌ی طولانی.
  • استعمال دخانیات. نیکوتین و دیگر مواد سمی دخانیات مانع می‌شود تا دیسک‌های ستون فقرات تمام مواد مغذی لازم را از خون جذب کنند و در نتیجه احتمال آسیب دیدن دیسک بیشتر می‌شود. علاوه بر این، استعمال دخانیات حساسیت به درد را نیز افزایش می‌دهد.
  • اضافه وزن. اضافه وزن (به ویژه در ناحیه شکم) فشار مضاعفی بر کمر وارد می‌کند، اگرچه صحت این امر هنوز اثبات نشده است. با این وجود، غالباً اضافه وزن داشتن مبین وضعیت جسمی نامساعد است که عضله‌های ضعیف‌تر و انعطاف‌پذیری کمتر را به همراه دارد که پیامد احتمالی‌شان کمردرد خواهد بود.

آیا ناحیه پایین کمر شما درد دارد؟ اگر سن شما بالا رفته و یا فعالیت ورزشی شدید یا پربرخوردی دارید، ممکن است درد کمر شما به خاطر برآمدگی یا بیرون‌زدگی دیسک کمر باشد. دیسک بین مهره‌ای L5–S1 نسبت به سایر دیسک‌های بین مهره‌ای وزن و فشار بیشتری را تحمل می کند و به همین خاطر بیشتر در معرض آسیب‌دیدگی است. L5 نام پنجمین مهره‌ی ستون فقرات کمری است که در پایین‌ترین قسمت از ستون فقرات کمری قرار دارد و S1 میز نام اولین مهره‌ی خاجی در ستون فقرات است که درست در زیر مهره‌ی L1 قرار دارد. دیسک L5- S1 در بین این دو مهره قرار دارد و برآمدگی یا بیرون‌زدگی آن موجب درد پایین کمر می شود.

زمان مراجعه به پزشک

در صورت دست و پنجه نرم کردن با درد همیشگی یا تشدید شونده برای۴ تا ۶ هفته حتماً به پزشک مراجعه نمایید. دریافت مراقبت پزشکی در مراحل اولیه بیماری دیسک کمر ، احتمال بروز مشکلات پایداری نظیر معضلات زیر را کاهش می‌دهد:

  • حملات مکرر درد، دردی که می‌آید و می‌رود. دوره‌های بدون درد به تدریج کوتاه‌تر و کوتاه‌تر می‌شوند.
  • درد مکرر و درازمدت (مزمن) بروز می‌یابد، چون فشار وارد شده از سوی دیسک بر عصب به طور مداوم بافت را تحریک می‌کند.
  • درد مداوم سندرم درد مزمن را به دنبال دارد که به نوبه خود به افسردگی، اضطراب و دشواری در مدیریت و از عهده برآمدن زندگی روزمرّه را به دنبال دارد.
  • علائم ناشی از فشردگی درازمدت ریشه‌های عصبی شامل از دست دادن چالاکی، قدرت یا حس یک یا هر دو پا (قسمت بالایی و از مچ به پایین) و داغی کف پا  می‌شوند.

تشخیص 

تشخیص دیسک کمر چنانچه پزشک بر مبنای سابقه پزشکی و معاینه فیزیکی پی به وجود فتق دیسک ببرد، انجام آزمایش‌های دیگر ضرورتی نخواهد داشت. در صورت نیاز پزشک به اطلاعات بیشتر یا جواب ندادن به درمان دیسک کمر پس از ۴ هفته، احتمالاً دستور انجام ام.آر. آی. یا سی. تی. اسکن داده خواهد شد. پرتونگاری (اشعه ایکس) معمولاً برای این عارضه کاربردی ندارد، اما اگر سابقه پزشکی یا معاینه فیزیکی مبین وجود عارضه‌ای جدی‌تر مانند تومور، عفونت، شکستگی یا آسیب عصبی شدید باشد، یا اگر بیمار از پادرد و علائم دیگری رنج ببرد که پس از ۴ هفته درمان غیرجراحی درمان نشده‌اند، پزشک دستور انجام رادیوگرافی خواهد داد.

آزمایش‌های دیگر

آزمایش‌های دیگری نظیر آزمایش خون برای از میدان حدس خارج کردن عارضه‌های گوناگون انجام می‌شوند. آزمایش‌های نام برده شده در زیر به اندازه ام.آر. آی. یا سی. تی. اسکن مورد استفاده قرار نمی‌گیرند، بااین وجود، اطلاعات بیشتری را در اختیار پزشک قرار می‌دهند:

  • الکترومیوگرافی (عضله‌نگاری برقی) و تست هدایت عصبی در برخی موارد بر روی بیمارانی انجام می‌شود که دچار نشانه‌های فشار طولانی مدت بر ریشه عصب هستند.
  • میلوگرام در صورت امکان‌پذیر نبودن انجام ام. آر. آی (برای مثال به دلیل داشتن باتری قلب) یا واضح نبودن نتایج آن تجویز می‌شود.
  • دیسکوگرافی در تشخیص مشکلات دیسک سودمند است اما به ندرت مورد استفاده قرار می‌گیرد.

درمان

<

درمان دیسک کمر به عوامل متعددی بستگی دارد:

  • علائم تجربه شده از سوی بیمار
  • سن بیمار
  • میزان فعالیت بیمار
  • وجود علائم تشدیدشونده

غالباً مراقبت از دیسک کمر و درمان آن با روش‌های محافظه‌کارانه شروع می‌شوند و در صورت از بین نرفتن علائم به تدریج تهاجمی‌تر می‌گردند. پس از تشخیص فتق دیسک، معمولاً درمان بدون عمل دیسک کمر شامل ، ورزش ، فیزیوتراپی ، لیزر درمانی کمر درد ، دارو درمانی  و غیره  آغاز می‌شود که در حالت کلی عمل باز و عمل بسته دیسک کمر گویند.عمل بسته دیسک کمر در اتاق عمل و با استفاده از وسیله ای بنام فلوروسکوپ انجام میشود. فلوسکورسکوپ وسیله ای است که توسط اشعه ایکس بطور زنده تصویری از داخل بدن را روی مونیتور نشان می دهد و روش عمل بسته ستون فقرات این امکان را به پزشک میدهد تا بدون شکافتن پوست و عضلات وسیله ای را که شبیه یک سوزن است به داخل دیسک هدایت کند.

استراحت و تعدیل فعالیت

نخستین درمان دیسک کمر بدون عمل   استراحت کردن و پرهیز از انجام فعالیت‌های تشدید کننده‌ی علائم است. بسیاری از موارد فتق دیسک با سپری شدن زمان برطرف می‌شوند. بنابراین در فتق دیسکی که علاج‌اش گذر زمان است، اجتناب از فعالیت‌های تشدید کننده علائم اهمیت بسیار دارد.

کمپرس

گذاشتن یخ و گرم کردن در کاهش علائم دردناک فتق دیسک بسیار مؤثر است. گرم و سرد کردن با شل کردن عضلات پشت و کمر اسپاسم‌ها و گرفتگی‌های عضلانی را از بین می‌برد و درد را به میزان قابل توجهی تسکین می‌بخشد.

استئوپاتی و کایروپراکتیک

برخی از بیماران ترجیح می‌دهند تا روش درمانی استئوپاتی (استخوان درمانی) را امتحان کنند یا به یک متخصص کایروپراکتیک مراجعه کنند. این دو از روش های درمان کمر درد می باشد.

فیزیوتراپی

اگرچه فیزیوتراپی و ورزش‌های پایدارسازی مهره‌های کمری به طور مستقیم درمان دیسک کمر و اصلاح فتق دیسک نیست ، اما عضله‌های مهره‌های کمری را پایدار می‌سازند و به این ترتیب بار تحمیل شده بر دیسک و مهره‌ها را کاهش می‌دهند. عضله‌های قوی‌تر و متعادل‌تر به کنترل مهره‌های کمری کمک می‌کنند و احتمال آسیب دیدن اعصاب و دیسک بین مهره ای از جمله دیسک بین مهره‌ای L4–L5 را به حداقل می‌رسانند.

فیزیوتراپیست برای کمک به کاهش و درمان کمر درد و  گردن درد  روش های درمان بدون جراحی گردن درد و کمر درد  را برای شما ارائه می کند. او همچنین به شما کمک می کند تا با انجام یا اصلاح بعضی از کارها از بروز گردن درد در آینده جلوگیری کنید

نرمش‌ها

بدون شک نرمش کردن و ورزش دیسک کمر برای رفع این مشکل بسیار مفید است. با نرمش‌های کششی شروع کنید؛ رو به جلو و چپ و راست خم شوید. البته انجام این نرمش‌ها را پس از اندکی قوی‌تر شدن کمر و به شرط دامن نزدن به درد شروع کنید. انجام این نرمش‌ها فشار وارده بر دیسک را کاهش و میزان درد را تقلیل خواهد داد. از متخصص دیسک کمر در مورد نرمش‌های مناسب کمر سؤال کنید، احتمالاً وی شما را به یک دکتر فیزیوتراپی معرفی خواهد کرد تا نرمش‌های ایمن کمر را آموزش ببینید.وضعیت اندامی مناسب (صاف ایستادن، درست و صاف نشستن، بلند کردن اجسام بدون خم کردن کمر) با کاهش فشار روی دیسک، شرایط کمر را بهتر خواهد کرد.

  • زانوها و مفصل ران را هنگام بلند کردن اشباء خم کنید و پشت و کمر را صاف نگه دارید.
  • هنگام حمل وسایل، آنها را نزدیک بدن خود نگه دارید.
  • اگر مجبور هستید مدت زمان طولانی بایستید، مدتی یک پا را روی جعبه یا چهارپایه‌ای کوچک قرار دهید.
  • اگر مدت زمان طولانی می‌نشینید، پا را به گونه‌ای روی یک چهارپایه کوچک قرار دهید که زانوها‌ی‌تان بالاتر از مفصل‌های ران قرار گیرد.
  • کفش پاشنه بلند نپوشید.
  • روی شکم نخوابید.

دارو

  • داروهای ضدالتهاب: بسیاری از پزشکان داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب (NSAIDs) را برای تسکین درد ناشی از فتق دیسک تجویز می‌کنند. این داروها با کاهش التهاب فشار روی اعصاب فشرده شده را کم می‌کنند. توجه داشته باشید که داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب را حتماً باید تحت نظارت پزشک مصرف کرد.
  • داروهای خوراکی استروئیدی: داروهای خوراکی استروئیدی، مانند پردنیزون و مدرول، در پیش‌آمدهای منجر به فتق دیسک حاد (ناگهانی) بسیار مفید هستند. این داروها نیز مانند داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب، داروهای ضدالتهاب تأثیرگذاری هستند که با کاهش دادن التهاب پیرامون اعصاب فشرده شده، به برطرف شدن علائم کمک می‌کنند.
  • دیگر داروها:مسکن‌ها و شل کننده‌های عضلات داروهای دیگری هستند که برای درمان فتق دیسک کمر مصرف می‌شوند. داروهای ضد درد (مسکن ها) برای مدیریت درد کوتاه مدت و شدید سودمند هستند؛ متأسفانه این داروها اعتیادآور هستند و باعث خواب آلودگی می‌شوند. بنابراین نباید مدت طولانی از این مسکن‌ها استفاده کرد. شل کننده‌های عضلات برای درمان گرفتگی و اسپاسم عضله‌های ستون فقرات همراه با فتق دیسک به کار برده می‌شوند. اسپاسم عضلانی غالباً از درد ناشی از فشار آوردن دیسک بر اعصاب شدیدتر و غیرقابل تحمل‌تر است.
  • تزریق‌ داروهای استروئیدی در اپیدورال: کورتیزون را می‌توان مستقیماً درون ناحیه فشردگی اعصاب تزریق کرد. هدف از تزریق اپیدورال کمر، مانند تجویز داروهای ضدالتهاب خوراکی، کاهش فشار روی اعصاب است. در این حالت دارو به جای آن که بلعیده شود و از سراسر بدن بگذرد، زمان انجام تزریق به ناحیه‌ی فتق دیسک وارد می‌شود.

تزریق پری رادیکولار ( PRT)

در روش تزریق PRT، یک سوزن باریک نزدیک به ریشه عصب در ستون فقرات و تحت نظارت از طریق تصاویر سونوگرافی داخل بدن می شود. پس از تعیین محلی که دارو باید در آنجا تزریق شود، پزشک سوزن را در عمق مشخص فرو می کند تا داروها تا حد امکان به عصب مشکل ساز نزدیک شود. روش تزریق PRT یک روش درمانی رادیولوژیک برای درمان درد مزن ناشی از فرسایش ستون فقرات کمر، دیسک گردن، قفسه سینه یا فتق دیسک یا بیرون زدگی دیسک کمر است.

666

قبل از انجام این روش جراحی، ستون مهره ها و ریشه های عصب آسیب دیده باید به خوبی تشخیص داده شوند.از این رو انجام سی تی اسکن یا ام آر ای قبل از جراحی ضروری است. مهره ای که باید درمان شود توسط گاید سونو تحت کنترل قرار می گیرد و در یک تصویر ثبت می شود. این کار باعث تعیین و کنترل جهت و عمق ورود سوزن می شود. سوزن تزریقی سپس تا حد امکان با استفاده از یک پرتو لیزری به ریشه عصب نزدیک می شود و داروهای ضد التهابی ( معمولا بیهوشی موضی و کورتیزون) تزریق می شوند. نتایج درمان بر اساس ارسال داروهای ضد التهابی به ناحیه مورد نظر است. هدف از این روش درمانی شکستن چرخه ی ناتمام وارد شدن فشار بر عصب و ورم کردن آن با فشار بیشتر است. این روش در درمان درد عصب سیاتیک و بیرون زدگی دیسک کمر و گردن موثر می باشد و منجر به کاهش کمر درد و گردن درد می شود.در ابتدا بیماران بر روی شکم خوابانده می شوند. محلی که باید درمان شود ضد عفونی می شود. سپس احتمالا با بیهوشی موضعی یک سوزن باریک به آرامی در ستون فقرات تحت کنترل دوربین قرار داده می شود. محل دقیق نوک سوزن در صورت نیاز با یک ماژیک مشخص می شود. در این سوزن یک داروی ضد التهاب بسیار قوی (معمولا کورتیزون) و داروهای بیهوشی موضعی تزریق می شود. درمان در عرض ۵ تا ۱۰ دقیقه صورت می گیرد.

نتایج در عرض چند روز قابل مشاهده هستند. معمولا سه درمان را در فاصله زمانی یک هفته ای انجام می دهیم تا شاهد بهبودی طولانی مدت تر علائم شویم.

عمل فتق دیسک

درمان فتق دیسک معمولاً با اقدام‌های ساده‌ی فوق و سپس عمل بسته دیسک کمر آغاز می‌شود. بااین وجود، درمان عمل فتق دیسک در صورت قابل ملاحظه بودن فشردگی عصب، بلافاصله پس از آسیب پیشنهاد می‌شود. علائم دامن زننده به ناهنجاری‌های حسی و درد معمولاً به مداخله‌ی آنی نیاز ندارند، اما درمان جراحی فوری در صورتی ضرورت می‌یابد که بیمار دچار ضعف شدید، یا علائم خاص سندرم کودا اکوینا، باشد یا عارضه به سرعت درحال پیشروی باشد.اکثر اوقات چنانچه اقدام‌های محافظه‌کارانه علائم را تسکین ندهند، جراحی پیشنهاد می‌شود. جراحی برای برداشتن دیسک آسیب دیده و آزاد کردن فضای اطراف عصب فشرده شده انجام می‌شود. جراحی با توجه به اندازه و موقعیت دیسک آسیب دیده و مسائلی چون تنگی کانال، آرتروز ستون فقرات و... به روش‌های مختلف انجام می‌شود. در موارد بسیار آسان، برش میکروسکوپی یا آندوسکوپی دیسک کفایت می‌کند. با این وجود، این روش همواره توصیه نمی‌شود و در برخی موارد انجام جراحی پیچیده‌تری ضرورت می‌یابد که با کمر درد همراه است . کمر درد یکی از عوارض بعد از عمل دیسک کمر می باشد که پزشک با روش های گوناگون به درمان این درد بعد از جراحی می پردازد.

عوارض

لایه بیرونی دیسک مهره‌ای به دلیل بالا رفتن سن، صدمه دیدن یا هر دو مورد خشک می‌شود و آب خود را از دست می‌دهد و در نتیجه ترک‌های بسیار کوچکی ایجاد می‌شود که گاهی اوقات عوارض دیسک کمر که در زیر بیان شده را به دنبال دارد:

  • برجستگی دیسک: ممکن است بخشی از ژل غلیظ درون دیسک از داخل شکاف‌ها به بیرون ترشح کند و در نتیجه دیسک از بین استخوان‌های ستون فقرات (مهره‌ها) بیرون بزند.
  • پارگی دیسک کمر : ژل از کپسول خارج می‌شود.
  • قطعه آزاد: احتمال دارد قطعات دیسک شکسته یا پاره شده کاملاً از دیسک جدا شوند و وارد مجرای نخاعی شوند و در آن جای بگیرند.

هر کدام از مراحل فوق می‌تواند باعث وارد شدن فشار به ریشه عصب و بروز علائم درد و کرختی شود. ترک‌های دیسک به خودی خود ترمیم نمی‌شوند، اما درد معمولاً به مرور زمان کاهش می‌یابد. غالباً بدن ماده‌ی دیسک را مجدداً، طی فرایندی موسوم به جذب دوباره، جذب می‌کند و به این ترتیب بیمار را از چنگ درد رهایی می‌بخشد. در حدود نیمی از بیماران مبتلا به فتق دیسک کمر ظرف یک ماه بهبود می‌یابند و با سپری شدن شش ماه امید بهبودی در اکثرشان جد دارد.

اکثر بیماران مبتلا به پارگی دیسک کمر با روش های درمان بدون عمل کمردرد بهبود می بابند و معمولا تعداد کمی از بیماران مبتلا به دیسک کمر در صورت درمان نشدن با روش های بدون جراحی نیاز به عمل جراحی پیدا می کنند.سندرم جراحی ناموفق دیسک کمر ،به عوارضی گفته می‌شود که پس از جراحی باز دیسک کمر ایجاد می‌شوند. از این اصلاح در مواردی استفاده می‌شود که جراحی دیسک کمر به نتایج مورد انتظار نرسیده و درد بیمار تسکین پیدا نکرده است.درد بعد از جراحی دیسک کمر از این دسته عوارض است.